Januaro '26

Unue ni priparolis kio nin maltrankviligas ĉi-tage: la mondo, kiel ĝi eniras niajn vivojn ĉiutage, kaj la konscio, ke vi estas, tiel diri, flankenlasita.

- Kiel la multaj fajrofontoj okazantaj tra la mondo, kun tiom da homoj suferantaj aŭ mortantaj pro tio.

- La neo de multaj homoj pri la damaĝo, kiun ni homoj kaŭzas al la naturo, kaj proksime kaj malproksime, kaj la malemo fari ion ajn pri tio.

- Sperto, ke malgraŭ multaj aferoj misfunkciantaj, ekzistas ankaŭ pozitivaj agoj kaj reagoj

Poste, post 10 jaroj, ni denove ludis triope La Vortaran Ludon. Ĉiu alportis kelkajn strangajn/nekonatajn vortojn el la vortaro, kiel ekzemple: kamparo amoracio, amelo, tohuvabohuo, malbonŝanculo, slob sakstratego, ktp. Ni klopodis skribi la signifo sen konsulti la vortaron - ege malfacila kaj multfoje malbona!

---

Eerst spraken we over wat ons vandaag de dag zorgen baart:

De wereld, zoals die elke dag ons leven binnenkomt, en het besef dat je, om het zo maar te zeggen, buitengesloten wordt.

- Zoals de vele branden over de hele wereld, waarbij zoveel mensen lijden of sterven.

- De ontkenning door velen van de schade die wij mensen aan de natuur toebrengen, zowel dichtbij als veraf, en de terughoudendheid om er iets aan te doen.

- De ervaring dat er, ondanks veel tegenslagen, ook positieve acties en reacties zijn.

Later, na 10 jaar, speelden we het Woordenboekspel opnieuw in groepjes van drie. Ieder van ons bracht een paar vreemde/onbekende woorden uit het woordenboek mee, zoals: platteland, verliefdheid, zetmeel, tohuvabohuo, pechvogel, sloddervos, sakstratego, enz. We probeerden de betekenis op te schrijven zonder het woordenboek te raadplegen - extreem moeilijk en vaak fout!